Noctua NL-LC1-36

Strona 1 - Wygląd

Któż nie zna coolerów i wentylatorów marki Noctua, która na przestrzeni już dziesięcioleci, stała się ikoną wydajności, swoistym "Mercedesem" wśród systemów chłodzenia powietrzem w naszych komputerach PC. Mijały lata i prócz rozwoju modeli wieżowych schładzaczy i nowych serii wentylatorów w ciemnych barwach (chromax.black i redux), zmieniało się niewiele. Tymczasem procesory wyposażano w coraz więcej rdzeni, ich wydajność lawinowo rosła, a wraz z tym i zapotrzebowanie na prąd, co znów przełożyło się na temperatury ich pracy. I tu powietrzne systemy chłodzenia zaczynały doznawać lekkiej zadyszki. No może prócz topowych modeli Noctuy, jak NH-D15 G2, który jest w zasadzie tak samo wydajny, jak większość "wodnych" przedstawicieli AIO, jednak zajmuje w środku komputera sporo miejsca. W ten sposób świat zaczął odchodzić od standardowych, powietrznych schładzaczy, a koncentrować się na ich odpowiednikach z krążącą w układzie cieczą. Na początku konstrukcje AIO (All-in-One, czyli "wszystko w jednym"), były koszmarnie drogie, jednak dość szybko pojawiły się marki, które za rozsądne pieniądze zaczęły oferować mniej lub bardziej udane "wodne" zestawy. Noctua dość długo się opierała, aby iść w tą stronę, ale kto stoi w miejscu, ten się cofa, więc podjęto decyzję o wdrożeniu do produkcji własnego chłodzenia cieczą.

Jednak stworzenie od podstaw niezawodnego zestawu AIO, to nie taka łatwa sprawa szczególnie, jeśli się nie ma w tej dziedzinie jakiegoś większego doświadczenia. Jedną złą konstrukcją można na dobrze pogrzebać swoją nienaganną opinię, jako producenta wysokiej klasy schładzaczy, więc postanowiono związać się z innym producentem, który ma już ustaloną, wysoką pozycję jako konstruktora wodnych systemów wszelakiego rodzaju (AIO, indywidualne pompki, bloki wodne i chłodnice) i z nim opracować AIO dla Austriaków. Jednym z najlepszych marek we wspomnianej dziedzinie, jest oczywiście duński Asetek i to z nim właśnie opracowano model Noctua NL-LC1-36, czyli pierwszy "wodny" zestaw tej marki.

Oczywiście nie zaczęto konstruować czegoś zupełnie nowego, bo to kosztowałoby majątek, zanim stworzony od podstaw produkt przeszedłby wszelkie próby wytrzymałościowe i wydajnościowe, zyskał należne certyfikaty bezpieczeństwa itp... Więc inżynierowie Noctuy wzięli do siebie gotowy model pompy Asetek Emma V2 i po swojemu postanowili wyciszyć jego pracę do minimum, jakie konstrukcyjnie się da zrobić. Strona Asetek’a sprawdziła, czy pompa otoczona przez materiały tłumiące nie przegrzeje się, dołożyli chłodnicę ze zwiększoną gęstością finów na cal kwadratowy (tutaj dokładnie 20 FPI - Fins per inch) i tak mniej więcej powstał właśnie omawiany dziś model AIO. Trochę więcej szczegółów przytoczę Wam podczas omawiania poszczególnych części tego zestawu, a na razie zobaczmy, co dostaniemy w całkiem sporej paczce od Noctuy.




Ten ozdobny krążek lepiej przypadkowo nie wyrzucić do śmietnika przy rozpakowywaniu zestawu, bo to ważny element dekoracyjny blokopompy. Wykonano go ze stali i jest on mocowany na niej magnetycznie. Pod nim umieszczono kartonik pełny akcesoriów do montażu schładzacza. Jak na Noctuę przystało, nie zabrakło tam nawet wkrętaka, ale tym razem zrezygnowano z koncówki krzyżakowej, a dano nam znacznie pewniejszy w siłowym dokręcaniu układ TORX.



Standardowo wyposażono użytkownika w chusteczkę nasączoną alkoholem do czyszczenia i odtłuszczenia powierzchni procesora (czapka IHS), pastę termoprzewodzącą Noctua NT-H2, ramkę zabezpieczającą elektronikę CPU przed jej zabrudzeniem pastą oraz systemy mocowania SecuFirm 2+ dla układów AMD i INTEL’a.


Kolejne pudełko, które znajdziemy w ogólnym opakowaniu, kryje zestaw trzech wentylatorów NF-A12x25 G2 PWM w typowej kolorystyce dla tego typu wyrobów Noctuy. Po otwarciu opakowania, wyglądają one jednakowo, ale bądźcie teraz czujni, bo to ważna informacja, którą Wam zaraz opiszę...




Otóż dwa wentylatory są faktycznie jednakowe i posiadają oznaczenie NF-A12x25 G2 PWM PPA, natomiast trzeci z nich różni się końcowym oznaczeniem PPB. O co tu chodzi? Otóż PPB różni się od pozostałych dwóch swoją wartością obrotową, uzyskując 1850 RPM, podczas gdy dwa pozostałe pracują z maksymalną prędkością do 1750 RPM. Oczywiście to nie jedyna różnica, bo silniki tych "wiatraczków" różnią się też elektrycznie (PPA - 1.68W/0.14A vs 1.92W/0.16A), a więc i mocą i natężeniem pobieranego prądu, tak więc nawet gdy są oba sterowane przez system PWM, PPB zawsze będzie pracował z nieco wyższymi obrotami. Ważna uwaga - Noctua zaleca jego montaż pośrodku radiatora, między modelami oznaczonymi PAA.




O co tu chodzi? Otóż wprowadzenie jednego wentylatora o nieco innej charakterystyce obrotowej ma zapobiegać efektowi nakładania się fal wibracji pracujących obok siebie wirników. To zjawisko dość powszechne w fizyce, choćby na przykładzie pracujących obok siebie wahadeł, gdzie po pewnym czasie wszystkie zaczynają ruszać się w jednym kierunku, kumulując znaczne siły na swoją oś. To bardzo niepożądane zjawiska harmoniczne. W przypadku rotorów mogą się pojawiać nieprzyjemne dla ucha odgłosy "pulsowania" szumów, okresowe buczenie lub narastanie wibracji spowodowane częstotliwościami dudnienia dobiegającego ze strony naszego PeCeta. Ten pojedynczy wentylator z odmienną charakterystyką pracy ma właśnie znosić powstawanie takiego zjawiska fizycznego. Poza tym szczegółem, to typowe wentylatory Noctuy, wyposażone we wszystkie technologie, jakie firma wypracowała przez lata, jak łożyskowanie magnetyczne SSO2 bearing, Flow Acceleration Channels na powierzchni łopatek, profile końcówek Winglets, okalające ramkę dołki Inner Surface Microstructures zapobiegające niepożądanym zawirowaniom powietrza czy kaskadowemu zejściu Stepped Inlet Design, zwiększającym ciśnienie przetłaczanego powietrza. Standardowo dostajemy też silikonowe nakładki antywibracyjne, które zapobiegają przenoszeniu ewentualnych drań pracującego rotoru na chłodnicę, a stąd na obudowę komputera. Acha, nie zapomnijcie przed przykręceniem wentylatorów na radiatorze, usunąć papierowych pierścieni, które chronią wirniki.





Ostatnim elementem zestawu Noctua NL-LC1-36, jest oczywiście chłodnica połączona elastycznymi przewodami z blokopompą. Całość na pierwszy rzut oka wygląda dość skromnie, w czasach, gdzie zestaw przetłaczający ciecz (tutaj mieszanka 22% propylenu glikolowego z 78% wody destylowanej), łączy się teraz z ekranami LCD, a nawet OLED, jednak magia tej skromnej "kopułki" ma kryć się pod jej czarna osłoną.



Jak wspominałem wcześniej, blok pompy oparty jest na platformie Emma V2 firmy Asetek, którą Noctua postanowiła lekko wyciszyć. Tak więc zaprojektowano "tłumik hałasu", wykorzystując trójwarstwową konstrukcję tłumiącą i efekt dostrojenia masiy, co redukuje zarówno hałas przenoszony przez powietrze, jak i drgania przenoszone przez pracującą konstrukcję, co na znacząco poprawić akustykę pompy.



Reszta pompy została nominalna, ale to dość zaawansowana konstrukcja, nad którą Asetek trochę czasu pracował. Emma V2 jest pierwszą pompa z wirnikiem zamkniętym, która zapewnia jeszcze lepszą wydajność i stabilność pracy w porównaniu z wirnikami otwartymi lub półotwartymi. Aby zoptymalizować wyważenie łopatek i akustykę przy wysokich prędkościach obrotowych, rozmieszczenie otworów wyrównoważających zostało starannie dopracowane w celu zmniejszenia sił osiowych działających na wirnik. W porównaniu z poprzednią generacją pompy Sigrid V2 i jej półzamkniętą konstrukcją wirnika, pompa Emma V2 zapewnia o około 58% wyższe natężenie przepływu i o 124% wyższe ciśnienie tłoczenia przy tym samym poziomie hałasu. Sercem blokopompy jest nowy, trójfazowy silnik o wysokim momencie obrotowym został zaprojektowany całkowicie od podstaw i charakteryzuje się 12-biegunową architekturą, zintegrowanym samostrojeniem rozruchu oraz udoskonaloną, sinusoidalną pracą napędu o wysokiej częstotliwości. Co to wszystko daje? W porównaniu z pompami pierwszej generacji firmy Asetek, Emma V2 zużywa o 16% mniej energii przy tej samej wydajności chłodzenia, zachowując znacznie wyższą kulturę pracy. Na górze dźwiękowej obudowy pompy, przygotowano zagłębienie dla metalowego, montowanego magnetycznie ozdobnika z logo Noctuy oraz opcjonalnego wentylatora chłodzącego dodatkowo sekcję zasilania płyty głównej, ale do niego dojdziemy trochę później.




Co ważne, możemy sami dostroić stosunek wydajności pompy do emitowanego hałasu, bo producent zastosował przy bloku przełącznik trybu pracy silnika, który pozwala użytkownikom wybierać między trzema różnymi profilami prędkości pompy. Standardowo wybraną opcją, jest tryb cichy (QUIET), gwarantujący że pompa pozostanie niemal niesłyszalna. Drugim ustawieniem, jest tryb zrównoważony (BALANCED), który zapewnia dodatkowy margines wydajności, ale pozwala na dość komfortowy dla ucha poziom hałasu pracującego wirnika, natomiast trzecie ustawienie, to tak zwany tryb ręczny (MANUAL), który daje użytkownikom pełną kontrolę nad całym zakresem obrotów pompy. Wszystkie trzy tryby wybieramy przełącznikiem suwakowym umieszczonym między złączkami węży wychodzących z blokopompy. To bardzo fajna funkcja, której do tej pory jakoś nie zauważyłem w popularniejszych, konkurencyjnych modelach na rynku coolerów AIO, a dzięki niej możemy szybko zmienić (zwiększyć) wydajność pracy zestawu chłodzącego, bez konieczności wchodzenia do Biosu i ustawiania w nim napięć zasilania silnika w pompce, w poszczególnych zakresach temperatur procesora. Szczegółowe zakresy pracy pompy w poszczególnych trybach pracy, znajdziecie na poniższych wykresach.






Na spodzie blokopompy dano solidną, miedzianą stopę, która bezpośrednio będzie odbierała ciepło na naszego procesora. Nie jest to może "lustro", ale jej powierzchnia jest bardzo gładka i nie czuć pod paznokciem jakiś głębszych rowków po obróbce skrawaniem. Ogólnie pominąłbym tu zabieg jakiegoś polerowania, bo raczej nie zyskalibyśmy tu za wiele w wynikach wydajności.